Skip to content

Tussen einde en begin #8, het Meisje van Yde

1 maart 2014

meisje02

Het Meisje van Yde1 ligt al jaren in het Drents Museum in Assen opgebaard. Als persoon is ze allang niet meer herkenbaar. Ze is nu meer de optelsom van relikwie en karakter geworden. En dat karakter, al is het dan ertoe veroordeeld veenlijk te zijn, heeft iets te vertellen, misschien wel meer dan toen het meisje nog leefde.

Ze is geen natuurlijke dood gestorven, maar degenen die haar doodden zijn er niet meer en zij is er nog wel. En dan mag ze nog van geluk spreken, als ze spreken kon. Want begin vorige eeuw, toen ze werd ontdekt, was nog niet goed bekend dat zo’n veenlijk, eenmaal opgegraven, snel ten prooi valt aan de zuurstof. Bovendien waren er allerlei types die het wel leuk vonden om een stukje veenlijk te hebben en die zo wat botten, tanden en haren hebben meegenomen.

Het is misschien wat voyeuristisch om naar haar te gaan kijken. Maar ze kan er tegen: ze is oeroud en trotser dan bij haar leven.

Bertus Pieters

1. Meisje van Yde (rond het begin van de jaartelling), veenlijk, Drents Museum, Assen. Foto: Drents Museum, Assen

Advertisements
Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: