Skip to content

Mimicry. Urbi et orbi, Galerie Dürst Britt & Mayhew, Den Haag

22 maart 2015

DBM 01 Katinka van Gorkum

Katinka van Gorkums Talk Show (Pilot) – Monologue interieur is een van de openingsstukken van Urbi et Orbi, de eerste tentoonstelling bij de nieuwe Galerie Dürst Britt & Mayhew. Als zodanig is het een veelzeggend werk binnen deze groepstentoonstelling. Het toont een modern interieur, dat wil zeggen onderdelen van een modern interieur die als een collage een interieur vormen.

DBM 02 Katinka van Gorkum

Ook de bank die op het podium staat is gedecoreerd met de interieurcollages waardoor meubelstuk en collage moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn. De fotocollages werken als een schutkleur, een mimicry van zichzelf. Uiterlijkheden bepalen het interieur, het innerlijk. Het innerlijk verbergt zich onder een weergave van zichzelf. En dat is iets wat meer gebeurt in deze tentoonstelling, zij het met grote onderlinge verschillen.

DBM 03 Victor Yudaev
DBM 04 Victor Yudaev

Zo is er in Victor Yudaevs Room that Waits moeilijk anders te constateren dan dat de dingen zijn die ze zijn. Ze lijken een inhoud te verbergen, maar die inhoud zijn zij toch vooral zelf, welke connotaties er ook aan hen verbonden kunnen zijn. Zelfs de keramische schoenen zijn toch vooral schoenen. Maar die dingen staan of liggen wel allemaal buiten de ruimte die Yudaev eerst gemaakt heeft. Gedeeltelijk liggen ze opgeslagen in een doos, de schoenen – sculpturen op zich – staan in een keurige rij opgesteld met de hielen naar de ruimte en allerhande snuisterijen staan opgeborgen in schappen met de achterkanten naar de ruimte. De ruimte fungeert als een hoofd dat gevuld moet worden met ideeën. Het interieur is er al, maar is verdekt opgesteld. Het interieur is er ook in verschillende graden van echtheid, voltooiing, bruikbaarheid en herkenbaarheid. Het werk verdient, als meer werk van Yudaev, eigenlijk een uitgebreidere analyse.

DBM 05 Puck Verkade
DBM 06 Puck Verkade

Puck Verkade maakte kortelings een studiereis naar Thailand (voor de kromlezers onder U: ze had daar een residency) waarvan hier de weerslag te zien is in de vorm van de video Losing Presence. De oneindigheid dient zich hier life aan: in het blauwe hoofdscherm verschijnen meerdere schermpjes met scènes die gaan over de dood in het leven van het boeddhistische Thailand. De onkenbaarheid van de dood voor een kijker uit een cultuur waar de dood het absolute einde is en die hooguit troost kan geven, dringt zich steeds weer op. Verkade houdt zich bezig met dat probleem, stelt onder meer vragen aan een taxichauffeur, een waarzegster enzovoort. De scènes overlappen elkaar of komen tevoorschijn uit het meditatieve blauw. De samensmelting van eindigheid en oneindigheid speelt zich op die manier voor je ogen af, maar verbergt zich toch achter het alledaagse van het leven en internetbeelden, terwijl ze ook niet meer kan zijn dan dat, dan dat samenspel van uiterlijke kenmerken. Eindigheid en oneindigheid verbergen zich achter hun uiterlijke kenmerken.

DBM 07 Juliaan Andeweg
DBM 08 Juliaan Andeweg

De zes tentoongestelde werken van Juliaan Andeweg vormen tezamen met gemak één installatie. Andewegs werken lijken voortdurend in een staat van transformatie te zijn. In combinatie wint dat idee aan kracht. Het werk is tegelijkertijd metafysisch en materieel; het ene kan zich alleen in het andere openbaren.

DBM 09 Bob Eikelboom
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ook bij Bob Eikelboom lijkt het innerlijk moeiteloos het uiterlijk te worden. De twee getoonde werken All the animals get out at night en Temptation werken op de tentoonstelling als pendanten. Ze zijn uiterlijk verschillend, maar hebben tegelijkertijd veel gemeen. Er wordt niet gezocht naar een bepaalde harmonie in de compositie en ook niet naar meditatieve kwaliteiten van de onderwerpen. De composities lijken inhoudelijk en compositorisch van willekeur aan elkaar te hangen, maar doen dat tegelijkertijd niet.

DBM 11 Daniël van Straalen
DBM 12 Daniël van Straalen

Daniël van Straalen toont twee werken in serie, Identity #1 en #2. De eerste toont een T-shirt met daarop een nummer van het Duitse tijdschrift Texte zur Kunst en de ander met het beeldmerk van Motörhead, de een refererend aan zogenaamde high art en de ander aan low culture (die combinatie is op zichzelf niet zo bijzonder).
Beide zijn verbeeld op een manier die de materialiteit van het kopiëren en zeefdrukken laat zien. In beide werken speelt Van Straalen met betekenis en betekenisloosheid, met waarde en waardeloosheid en met de inwisselbaarheid van status.

DBM 13 Hanae Wilke
DBM 14 Hanae Wilke

Misschien wat raadselachtig, in het verband van deze tentoonstelling, is het bijzonder sterke ensemble van drie werken No. Guts. No. Glory van Hanae Wilke. Als je het over “een weergave van zichzelf” hebt, is dat op het eerste gezicht meer dan toepasselijk: het lijkt in principe op niets anders dan op zichzelf. Maar wie dat denkt, zal tegelijkertijd moeten toegeven dat er toch iets bekends en associatiefs in zit. Dat is op zich niet zo vreemd, want geen enkel beeld kan leven zonder associatie. Maar Wilke benadrukt juist in het bijzonder dat aspect. Als bij Andeweg zou je bij Wilke kunnen spreken van een combinatie van metafysica en materialiteit, maar het element van vluchtigheid ontbreekt bij Wilke. Daarvoor zijn bij haar de vormen zelf te belangrijk.

DBM 15 Machteld Rullens
DBM 16 Machteld Rullens

Minder uitgesproken zijn in dat opzicht de twee collages Suburbia en 35 Flags van Machteld Rullens. Dat ze in 35 Flags 35 nieuw vlaggen creëert, is duidelijk en het resultaat is een heldere en aantrekkelijke collage, en dat ze in Suburbia iets vergelijkbaars bereikt is ook duidelijk, maar beide werken lijken toch niet verder te komen dan die aantrekkelijke collages. In de context van haar andere werk lijken deze collages niet meer dan charmante vingeroefeningen.

DBM 17 Paul Beumer
DBM 18 Paul Beumer

Paul Beumer laat veel nadrukkelijker zijn materiaal voor zichzelf werken. In de drie tentoongestelde werken op papier zijn een soort gestolde groeiprocessen te zien. De schijnbaar natuurlijke groei van de werken loopt parallel met de groei van de idee van de werken. Op die manier verenigt zich de abstractie van zowel idee als vorm.

DBM 19 Thomas van Linge
DBM 20 Thomas van Linge

Geen groeiprocessen bij Thomas van Linge. Het zijn bij hem eerder de dingen zoals ze zijn of schijnen en het fysieke van het materiaal. Maar zijn werk is niet what-you-see-is-what-you-get. Liquidity Piece gaat over het vloeibare maar is toch vooral een statisch werk. Meer Piece dan Liquidity zogezegd, zoals plaatjes in een boek over water zelf niet vloeibaar zijn, maar wel over vloeibaarheid gaan. En op die manier zou je Liquidity Piece ook als illustratief kunnen opvatten. Zijn twee werken W8 (Terra Firma) zijn wat dat betreft te zeer zelfstandige objecten om illustratief te kunnen zijn. Van Linge verbergt op geen enkele manier dat de twee platte objecten, die op platgewalste stenen lijken, van heel ander materiaal dan steen zijn. De koddigheid van iets dat op steen lijkt maar dat in werkelijkheid niet is, speelt voor hem geen rol. De humor en betekenis zitten juist meer in het artificiële van het geheel.

DBM 21 Gitte Hendrikx
DBM 22 Gitte Hendrikx

Gitte Hendrikx is onder meer performancekunstenaar. Iets daarvan is steeds wel zichtbaar in haar werk. Haar twee tentoongestelde werken Score of a morning en Het voltigepaard laten dat ook duidelijk zien. Alleen al het gebruik van klittenband in Score of a morning wijst daar op maar ook het magnesium op Het voltigepaard doet vermoeden dat dat gymnastiektoestel onlangs nog gebruikt is. Zij staan erbij als overblijfselen van performances en in feite zijn zij dat ook. De titels benadrukken dat nog eens, ongeacht of die daadwerkelijk aangeven wat er met de werken gebeurd is en hoe ze tot stand zijn gekomen.

DBM 23 Sybren Renema
DBM 24 Sybren Renema

In feite is de mimicry compleet in Sybren Renema’s serie van vier fotowerken Super hanc petram aedificabo ecclesiam meam. De titel doelt op een zinsnede van Jezus aan Petrus (Mattheüs 16:18, “op deze petra zal Ik Mijn gemeente bouwen”). Jezus noemt Simon Petrus daar definitief Petrus, wat “rots” betekent. Petrus geldt als de eerste paus. Wat dat betreft hangen deze vier werken goed onder het motto urbi et orbi. En we zullen het weten, zoveel kerkvaderen als Renema over elkaar geplakt heeft. De mythe van de kerkhistorie, toch al niet een van de meest heldere zaken in de geschiedenis, wordt nu nog waziger, hoewel autoriteit en ernst de gemeenschappelijke deler blijft en de beelden als rotsen overeind blijven.

DBM 25 Timmy van Zoelen
DBM 26 Timmy van Zoelen

In dezelfde sfeer van grote woorden en spreuken zijn de handen met blikjes van Timmy van Zoelen, Teratogenic Canisters. De bezweringen op de blikjes Assault Energy werken als relikwieën tussen de handen in aardkleur. Maar wat is hier eigenlijk gebeurd? Zijn de handen zo maar uit de klei gekomen? Hebben zij de blikjes gekreukeld?

DBM 27 Sybren Renema, Timmy van Zoelen
DBM 28 Sybren Renema, Timmy van Zoelen

Tussen beide min of meer religieus aandoende werken van Van Zoelen en Renema licht een neonverlichting van beide op. “Mausoleum” en “Museum” wisselen elkaar af. Dat mag een relativerende, vette knipoog zijn bij de opening van een ambitieuze nieuwe galerie

DBM 29 Paul Beumer
DBM 30

Met de inhoud die zich achter zichzelf verstopt, is met deze tentoonstelling een uitspraak gedaan over wat een aantal jonge kunstenaars, met een achtergrond op de Haagse Koninklijke Academie, in al zijn diversiteit met elkaar deelt. Ze laat zien dat het postmodernisme en de daaropvolgende retrospectieve interesse in het conceptualisme gekauwd en verteerd zijn. Alle kunstenaars laten een onverbrekelijkheid zien van materiaal en inhoud. Diepgang wordt bepaald niet vermeden, maar komt bij hen in de eerste plaats voort uit de gebruikte materie. Beumer laat groeiprocessen voor zichzelf spreken maar ze roepen meteen ook ideeën op. Hetzelfde geldt voor Hendrikx en haar voltigepaard, ook dat object is niet anders dan wat het laat zien maar roept daarmee onwillekeurig ook ideeën op. Bij beide vallen de ideeën samen met de materiële kunstwerken.

DBM 31 Juliaan Andeweg
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Verder geven een aantal kunstenaars hun werk ook een zekere theatraliteit mee. De revival van de performance als kunstuiting zal er debet aan zijn. Daar getuigen de werken in het begin van de tentoonstelling van (Van Gorkum, Van Zoelen en Renema) maar ook sterk uiteenlopende kunstenaars als Hendrikx en Andeweg maken vrij letterlijk een gebaar in de ruimte en het werk van Yudaev is daarin wel een hoogtepunt. Maar ook die ruimte is voor hen materiaal. Materiaal dat letterlijk ruimte aan ideeën van de kijker geeft en daarmee de idee zelf verbeeldt en de kijker ook nadrukkelijk uitnodigt daarin te verkeren en onderdeel te worden van die ideeën. In feite keert de tentoonstelling daarmee nadrukkelijk terug naar een basiskwestie in de beeldende kunst: de eenheid van vorm en inhoud, de uiterlijkheid die de innerlijkheid is. Het is alsof de kunstenaars zich daar nadrukkelijk van bewust zijn. Uiteindelijk is alle uiterlijkheid mimicry.

DBM 33 Juliaan Andeweg

Bertus Pieters

Zie ook:
http://www.kunstbeeld.nl/nl/nieuws/23038/durst-britt-en-mayhew-openen-een-galerie-in-den-haag.html
http://trendbeheer.com/2015/02/16/urbi-et-orbi-durst-britt-en-mayhew/
https://chmkoome.wordpress.com/2015/02/14/durst-britt-mayhew/
http://jegensentevens.nl/2015/03/in-gesprek-met-jaring-durst-britt-en-alexander-mayhew/
http://metropolism.com/reviews/urbi-et-orbi/

3 reacties
  1. Wonderbaarlijk hoe die Haagse academie zich ontwikkeld heeft. Ze zetten tenminste hun laarzen in de Haagse aarde tegenwoordig!

    Like

Trackbacks & Pingbacks

  1. Urbi et Orbi – Last Chance | Dürst Britt & Mayhew

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: